Shloka 31
Adhyāya 36: Ghora-yuddha-varṇanam
A Clinical Description of the Intensified Engagement
यमवरुणकुबेरवासवा वा यदि युगपत्सगणा महाहवे । जुगुपिषव इहैत्य पाण्डवं किमु बहुना सह तैर्जयामि तम्,“अधिक कहनेसे क्या लाभ? यदि इस महासमरमें अपने गणोंसहित यम, वरुण, कुबेर और इन्द्र भी एक साथ आकर यहाँ पाण्डुपुत्र अर्जुनकी रक्षा करना चाहें तो मैं उन सबके साथ ही उन्हें जीत लूँगा”
yamavaruṇakuberavāsavā vā yadi yugapat sagaṇā mahāhave | jugupiṣava ihaitya pāṇḍavaṁ kimu bahunā saha tair jayāmi tam ||
સંજય બોલ્યો—“વધુ કહેવામાં શું લાભ? આ મહાસમરમાં યમ, વરુણ, કુબેર અને વાસવ (ઇન્દ્ર) પોતાના ગણો સાથે એકસાથે આવી અહીં પાંડુપુત્ર અર્જુનનું રક્ષણ કરવા ઇચ્છે તો પણ, હું એમની સાથે જ તેને પરાજિત કરી દઈશ।”
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the peril of overconfidence in war: heroic resolve can harden into pride that dismisses even divine opposition. In the Mahābhārata’s ethical frame, such boasting contrasts with humility before dharma and the unpredictable workings of fate.
Sañjaya reports a warrior’s defiant claim that even if major gods arrived with their armies to protect Arjuna, he would still defeat Arjuna along with them—an escalation of martial bravado amid the climactic fighting of the Karṇa Parva.