Shloka 32
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि,जब तुम्हें यह दिखायी देगा कि संग्राममें धर्मपुत्र युधिष्ठिर, नकुल-सहदेव तथा अन्यान्य दुर्जय भूपाल बड़ी शीघ्रताके साथ हाथ चला रहे हैं, अपने तीखे बाणोंद्वारा आकाभमें मेघोंकी छायाके समान छाया कर रहे हैं, निरन्तर बाण-वर्षा करते और शत्रुओंका संहार किये डालते हैं, तब तुम ऐसी बातें मुंहले न निकाल सकोगे
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
જ્યારે તું તે દુર્જય રાજાઓને—હાથ ચલાવવામાં અતિ ઝડપી—તીક્ષ્ણ બાણો છોડતા જોશે, જેથી આકાશમાં મેઘછાયા જેવી છાયા પડી જાય; તેઓ અવિરત શરવર્ષા કરીને શત્રુઓનો સંહાર કરે છે; અને જ્યારે ધર્મપુત્ર યુધિષ્ઠિર, નકુલ, સહદેવ તથા અન્ય અજય ભૂપાલો રણભૂમિમાં પ્રત્યક્ષ કાર્યરત દેખાશે—ત્યારે તું આવી ગર્વભરી વાતો ફરી બોલી શકીશ નહીં।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.