Shloka 27
कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
त्वत्कृते पदवीं गन्तुमिच्छेयं युधि मारिष । सोदराणां च वीराणां सर्वेषां च महीक्षिताम्
tvatkṛte padavīṃ gantum iccheyaṃ yudhi māriṣa | sodarāṇāṃ ca vīrāṇāṃ sarveṣāṃ ca mahīkṣitām ||
સંજય બોલ્યો—મારિષ! તારા હિતાર્થે હું યુદ્ધમાં એ અંતિમ સીમા સુધી જવા ઇચ્છું છું—જ્યાં સહોદર વીરોએ તથા સર્વ વીર રાજાઓએ પામેલી ગતિ સુધી પણ.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the intensity of personal loyalty and willingness to share another’s peril in war, while also evoking the tragic ethical weight of fratricidal conflict where even brothers and many kings meet the same fatal ‘path’ on the battlefield.
Sañjaya speaks to a respected listener, declaring that for the listener’s sake he would be willing to go to the same battlefield destiny that has overtaken (or will overtake) heroic brothers and numerous kings—underscoring the scale of loss and the speaker’s devotion.