Shloka 806
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
आरुरोह तदा स्थाणुर्धनुषा कम्पयन् परान् । तब विष्णु, चन्द्रमा और अग्निसे उत्पन्न हुए उस बाणको हाथमें लेकर महादेवजी अपने धनुषके द्वारा शत्रुओंको कम्पित करते हुए उस रथपर चढ़ गये
āruroha tadā sthāṇur dhanuṣā kampayan parān | tad viṣṇu-candra-māgni-sambhūtaṁ taṁ bāṇaṁ haste gṛhītvā mahādevaḥ sva-dhanuṣā śatrūn kampayan ratham ārūḍhavān ||
ભીષ્મે કહ્યું— “ત્યારે સ્થાણુ (શિવ) પોતાના ધનુષ્યથી શત્રુઓને કંપાવી રથ પર આરોહણ થયા. વિષ્ણુ, ચંદ્ર અને અગ્નિમાંથી ઉત્પન્ન કહેવાતા તે બાણને હાથમાં લઈને મહાદેવે પોતાના ધનુષ્યથી શત્રુસેનામાં ભય ફેલાવ્યો.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how overwhelming power—especially when framed as divinely sanctioned—can decide outcomes by breaking an enemy’s resolve. Ethically, it highlights that in epic warfare, victory is not only physical but also psychological, and that divine forces are invoked as guardians of a larger dharmic order.
Bhīṣma narrates that Śiva (Sthāṇu/Mahādeva) mounts a chariot, holding a special arrow described as originating from Viṣṇu, the Moon, and Agni. With his bow he makes the opposing forces tremble, signaling the arrival of a formidable divine combatant and weapon.