Shloka 1073
युक्त्वा पाशुपतास्त्रेण त्रिपुरं समचिन्तयत् । तदनन्तर भगवान् रुद्रने धनुषपर प्रत्यंचा चढ़ाकर उसके ऊपर पूर्वोक्त बाणको रखा और उसे पाशुपतास्त्रसे संयुक्त करके तीनों पुरोंके एकत्र होनेका चिन्तन किया
yuktvā pāśupatāstreṇa tripuraṃ samacintayat | tadanantaraṃ bhagavān rudro dhanuṣi pratyāñcāṃ samāropya tasmin pūrvoktaṃ bāṇaṃ nyasya pāśupatāstreṇa saṃyojya trīṇāṃ purāṇām ekatrībhāvasya cintanaṃ cakāra |
પાશુપતાસ્ત્રથી તે બાણને સંયોજીને તેમણે ત્રિપુર પર મન સ્થિર કર્યું. ત્યારબાદ ભગવાન રુદ્રે ધનુષ્ય પર પ્રત્યંચા ચઢાવી, તેમાં પૂર્વોક્ત બાણ ગોઠવ્યું, તેને પાશુપત-બળથી યુક્ત કર્યું અને ત્રણેય પુરો એકત્ર થવાની ક્ષણનું ચિંતન કર્યું—સંયમ અને ચોક્કસ સમયનિર્ણય સાથે, જેથી વિનાશ ન્યાયસંગત, મર્યાદિત અને અસરકારક બને.
पितामह उवाच
Educational Q&A
Power is to be exercised with disciplined intention and right timing. Even divine force (Pāśupata) is not unleashed impulsively; Rudra first aligns means (weapon), mind (contemplation), and moment (the conjunction of the three cities) so that action serves cosmic order rather than mere violence.
Pitāmaha describes Rudra preparing to destroy Tripura: he strings his bow, places the designated arrow, empowers it with the Pāśupata weapon, and concentrates on the instant when the three fortresses become aligned—an auspicious/critical moment enabling a single decisive strike.