Shloka 20
धृतराष्ट्रस्य मूर्च्छा स्त्रीणां च आर्तनादः
Dhṛtarāṣṭra’s Collapse and the Lament of the Palace Women
तस्येषुधारा: शतश: प्रादुरासज्छरासनात् | अग्रे पुड्खे च संसक्ता यथा भ्रमरपड्धक्तय:,उसके धनुषसे सैकड़ों बाणधाराएँ, जो अग्रभाग और पुच्छभागमें परस्पर सटी हुई थीं, भ्रमरपंक्तियोंके समान प्रकट होने लगीं
tasyaiṣudhārāḥ śataśaḥ prādurāsac charāsanāt | agre puḍkhe ca saṃsaktā yathā bhramarapaṅktayaḥ ||
તેના ધનુષમાંથી અચાનક સૈકડો બાણધારાઓ પ્રગટ થઈ. તે અગ્રભાગ અને પુચ્છભાગે પરસ્પર ઘનિષ્ઠ રીતે જોડાયેલી હતી અને ઘની ભમરપંક્તિઓ જેવી લાગતી હતી.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how concentrated martial energy, once released, becomes an unstoppable force; it invites reflection on the ethical gravity of warfare—skill and power are awe-inspiring, yet they operate within the larger burden of dharma and the consequences of violence.
Sañjaya describes a warrior’s bow releasing hundreds of arrows in continuous, tightly packed streams, visually compared to lines of bees—conveying speed, density, and the overwhelming pressure of the battle.