Shloka 44
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
स हन्यमान: समरे कृतास्त्रेण बलीयसा
sa hanyamānaḥ samare kṛtāstreṇa balīyasā
સંજય બોલ્યો—સમરમાં ઘાયલ થતો હોવા છતાં, પહેલેથી જ অস্ত્રપ્રયોગમાં પ્રવૃત્ત એવા વધુ બળવાન શત્રુનો તેણે સામનો કર્યો; એકવાર છૂટેલી હિંસાની ગતિ સામે શૌર્યની કસોટી થાય છે.
संजय उवाच
Educational Q&A
The line underscores a recurring Mahābhārata ethic: once violence is set in motion, it gains momentum beyond individual control, and a warrior’s resolve is measured not by ease of victory but by steadiness when facing a stronger, fully-armed opponent.
Sañjaya describes a combat scene: a warrior, even while being struck in battle, confronts a mightier adversary whose weapons have already been deployed—suggesting an intense, disadvantageous engagement within the larger Kurukṣetra war.