Shloka 42
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
तमुद्यतं महाघोरं परिघं तस्य सूतज:
tam udyataṁ mahāghoraṁ parighaṁ tasya sūtajaḥ
સંજય બોલ્યો—તેનો અત્યંત ભયંકર લોખંડનો પરિઘ ઊંચે ઉઠેલો જોઈ સૂતપુત્ર કર્ણ સામનો કરવા ઊભો રહ્યો; મૃત્યુની કિનારે જ્યાં કર્મ જ મુખ્ય બને છે, ત્યાં જન્મ અને વંશ પછાત પડે છે.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the battlefield ethic that decisive action under imminent threat defines a warrior’s moment: fearsome weapons and danger reveal resolve, while social labels (like “sūtajaḥ”) remain present yet secondary to conduct and consequence.
Sañjaya describes a terrifying iron club being raised to strike; in response, Karna (called “the son of a charioteer”) is positioned as facing or reacting to that imminent, deadly attack.