Shloka 34
Śalya’s Objection to Sārathya and Duryodhana’s Conciliation (शल्यमन्यु-प्रशमनम् / Sārathyāṅgīkāra)
ततः क्रुद्धों रणे कर्ण: कृत्वा घोरतरं वपु: । पाण्डवं छादयामास समन्ताच्छरवृष्टिभि:,तदनन्तर क्रोधमें भरे हुए कर्णने रणभूमिमें अत्यन्त भयंकर स्वरूप प्रकट करके चारों ओरसे बाणोंकी वर्षद्वारा पाण्डुपुत्र नकुलको ढक दिया
tataḥ kruddho raṇe karṇaḥ kṛtvā ghorataraṁ vapuḥ | pāṇḍavaṁ chādayāmāsa samantāc charavṛṣṭibhiḥ ||
સંજય બોલ્યા—પછી રણભૂમિમાં ક્રોધે ભરાયેલા કર્ણે વધુ ઘોર સ્વરૂપ ધારણ કરીને ચારે તરફથી બાણવર્ષા વડે પાંડવ નકુલને ઢાંકી દીધો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how krodha (anger) magnifies ferocity in conflict: a warrior’s inner state shapes outward action, and wrath tends to escalate violence, eclipsing restraint and discernment.
Sañjaya describes Karṇa becoming furious in battle, taking on a terrifying demeanor, and surrounding the Pāṇḍava—understood here as Nakula—with arrows from every direction, effectively blanketing him under an arrow-storm.