Shloka 42
Karṇa-parva Adhyāya 19 — Saṃśaptaka–Trigarta Assault and Aindra-astra Counter
स तोमरं भास्कररश्मिवर्चसं बलास्त्रसर्गोत्तमयत्नमन्युभि: । ससर्ज शीघ्र॑ं परिपीडयन् गजं गुरो: सुतायाद्रिपती श्वरो नदन्,गिरिराज मलयके स्वामी पाण्ड्यराजने तुरंत अग्रसर होनेके लिये उस हाथीको पीड़ा दी और अस्त्र-प्रहारके लिये उत्तम यत्न, बल तथा क्रोधसे प्रेरित हो सूर्यकी किरणोंके समान तेजस्वी एक तोमर हाथमें लेकर गर्जना करते हुए उसे शीघ्र ही आचार्यपुत्रपर चला दिया
sa tomaraṃ bhāskara-raśmi-varcasaṃ balāstra-sargottama-yatnam anyubhiḥ | sasarja śīghraṃ paripīḍayan gajaṃ guroḥ sutāyādripatīśvaro nadan |
સંજય બોલ્યા— ત્યારે મલયગિરિરાજના સ્વામી પાંડ્યરાજે ગજને આગળ ધપાવવા તેને પીડિત કર્યો અને બળ, શ્રેષ્ઠ પ્રયત્ન તથા ક્રોધથી પ્રેરિત થઈ, સૂર્યકિરણ સમ તેજસ્વી તોમર હાથમાં લઈ ગર્જના કરતાં ગુરુપુત્ર દ્રૌણિ પર તેને ત્વરિત ફેંક્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha), when joined with strength and skill, accelerates violent decision-making in war. Ethically, it points to the peril of wrath: it sharpens action but can eclipse restraint and discernment, intensifying harm in the name of martial duty.
A mountain-lord associated with Malaya, riding and urging his elephant, roars and swiftly hurls a sun-bright javelin (tomara) at the ‘Guru’s son’—understood as Droṇa’s son (Aśvatthāman)—as the battle surges forward.