Shloka 39
सिंधुराज्ञो<र्धचन्द्रेण वाराहं स्वर्णभूषितम् । उनन््ममाथ महाराज द्वितीयेनाच्छिनद् धनु:,महाराज! उसने एक अर्धचन्द्राकार बाणसे सिन्धुराज जयद्रथकी वाराहचिह्नसे युक्त सुवर्णभूषित ध्वजा काट डाली और दूसरे बाणसे उसके धनुषके दो टुकड़े कर दिये
sañjaya uvāca | sindhurājño 'rdhacandreṇa vārāhaṃ svarṇabhūṣitam | unmanmatha mahārāja dvitīyenācchinad dhanuḥ ||
સંજય બોલ્યા—મહારાજ! અર્ધચન્દ્રાકાર બાણથી તેણે સિંધુરાજ જયદ્રથની વરાહચિહ્નયુક્ત, સ્વર્ણભૂષિત ધ્વજા કાપી પાડી; અને બીજા બાણથી તેનું ધનુષ્ય બે ટુકડા કરી નાખ્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, actions carry ethical weight: striking the banner and then the bow shows strategic restraint aimed at disabling and demoralizing rather than indiscriminate slaughter, reflecting the battlefield logic within kṣatriya-dharma.
Sañjaya reports that a warrior (implied from context) uses a crescent-headed arrow to cut down Jayadratha’s boar-emblemed, gold-decorated standard, and then with a second arrow cuts Jayadratha’s bow, effectively neutralizing him.