Shloka 716
इरावानपि संक्रुद्धों मायां स्रष्टूं प्रचक्रमे । युद्धके मुहानेपर समस्त योद्धाओंके देखते-देखते वह इरावान्को पकड़ना चाहता था। उस दुरात्मा राक्षसकी वैसी माया देखकर क्रोधमें भरे हुए इरावानने भी मायाका प्रयोग आरम्भ किया
sañjaya uvāca | irāvān api saṅkruddho māyāṃ sraṣṭuṃ pracakrame |
સંજય બોલ્યો—ઇરાવાન પણ ક્રોધથી પ્રજ્વલિત થઈ માયા રચવા લાગ્યો. રણમુખે, સર્વ યોદ્ધાઓની નજર સામે, તે દુષ્ટ રાક્ષસની કપટમાયા જોઈ ઇરાવાને રોષમાં આવી માયાથી માયાનો પ્રતિકાર કર્યો—યુદ્ધની કઠોર આવશ્યકતામાં છલનો જવાબ છલથી આપ્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights a wartime ethical tension: when confronted with deceit and harmful stratagems, a warrior may respond with proportionate counter-strategy to protect allies and uphold battlefield duty. It frames anger as a catalyst for action, yet implies that responses are shaped by the opponent’s conduct and the harsh norms of war.
A rākṣasa attempts to seize Iravan through magical deception in front of the gathered fighters. Witnessing this, Iravan becomes furious and begins to employ his own māyā, initiating a contest of illusions amid the ongoing battle.