Adhyāya 92: Irāvanta-śoka, punaḥ-pravṛttiḥ saṅgrāmasya
Arjuna’s grief and the battle’s renewed intensity
अहन्यहनि मे पुत्रा: क्षयं गच्छन्ति संजय । मन्ये5हं सर्वथा सूत दैवेनोपहता भूशम्,मेरे पुत्र प्रतिदिन नष्ट होते जा रहे हैं। सूत! मेरा तो ऐसा विश्वास है कि हमलोग सर्वथा अत्यन्त दुर्भाग्यके मारे हुए हैं
ahan-y-ahani me putrāḥ kṣayaṃ gacchanti sañjaya | manye 'haṃ sarvathā sūta daivenopahatā bhūśam ||
ધૃતરાષ્ટ્ર બોલ્યા—સંજય! મારા પુત્રો દિવસે દિવસે ક્ષય પામે છે. હે સૂત! મને તો ખાતરી છે કે દૈવે અમને સર્વથા ભારે રીતે આઘાત કર્યો છે; દુર્ભાગ્યે અમને દબાવી દીધા છે.
धृतराष्ट उवाच