Shloka 25
Irāvān-nidhana-anantaraṃ Ghaṭotkaca-nādaḥ
After Irāvān’s fall: Ghaṭotkaca’s roar and the clash with Duryodhana
भूमिष्ठो गौतमस्तस्य शरांश्षिक्षेप षोडश । शरास्ते सात्वतं भित्त्वा प्राविशन् धरणीतलम्,तब कृपाचार्यने भूमिपर ही खड़े होकर चेकितानको सोलह बाण मारे। वे बाण चेकितानको छेदकर धरतीमें समा गये
bhūmiṣṭho gautamas tasya śarān śikṣepa ṣoḍaśa | śarās te sātvataṃ bhittvā prāviśan dharaṇītalam ||
ભૂમિ પર અડગ ઊભેલા ગૌતમ (કૃપાચાર્ય) એ તેના પર સોળ બાણ છોડ્યાં. તે શરોએ સાત્વત વીર ચેકિતાનને ભેદીને ધરણીના તળમાં પ્રવેશ કર્યો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the battlefield ethic of steadfastness and trained precision: in war, disciplined action (śikṣā/skill) and unwavering stance determine outcomes, while the moral weight lies in fulfilling one’s role within the larger dharmic conflict.
Sañjaya reports that Kṛpācārya (called Gautama) shoots sixteen arrows at the Sātvata warrior Cekitāna; the arrows pierce him and continue into the ground, emphasizing the force and accuracy of the attack.