Shloka 10
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
षड्विंशतिमथ क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने । ज्वलिताग्निशिखाकारान् वज़्कल्पानजिद्दगान्,वे सीधे जानेवाले बाण वज्र तथा प्रजजलित आगकी लपटोंके समान जान पड़ते थे। उनकी संख्या छब्बीस थी। कुपित हुए भीमसेनने उन सबको शीघ्रतापूर्वक दुर्योधनपर छोड़ दिया
ṣaḍviṁśatim atha kruddho mumocāśu suyodhane | jvalitāgniśikhākārān vajrakalpān ajiddagān ||
સંજય બોલ્યા—ત્યારે ક્રોધથી પ્રજ્વલિત ભીમસેને સુયોધન પર તત્કાળ છવ્વીસ બાણ છોડ્યાં. તે બાણો વજ્રસમાન કઠોર અને જ્વલિત અગ્નિશિખા સમાન દીપ્ત, અપ્રતિહત વેગવાળા જણાતા હતા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger (krodha) intensifies violence in war: Bhīma’s wrath translates immediately into action. Ethically, it points to the tension between kṣatriya duty to fight and the inner discipline needed to prevent rage from becoming the true driver of one’s deeds.
Sañjaya describes Bhīmasena, enraged, rapidly shooting twenty-six powerful arrows at Duryodhana. The arrows are compared to thunderbolts and blazing flames to convey their speed, force, and terrifying brilliance on the battlefield.