Shloka 1
भीष्म-युधिष्ठिर-संमर्दः
Bhīṣma’s Pressure on Yudhiṣṭhira; Śikhaṇḍī’s Approach; Evening Withdrawal
अपन करा बछ। रस एकोनाशीतितमो< ध्याय: भीमसेनके द्वारा दुर्योधनकी पराजय, अभिमन्यु और द्रौपदीपुत्रोंका धृतराष्ट्रपुत्रोंके साथ युद्ध तथा छठे दिनके युद्धकी समाप्ति संजय उवाच ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे । संग्रामरभसो भीम॑ हन्तुकामो5भ्यधावत,संजय कहते हैं--महाराज! तदनन्तर जब सूर्यदेवपर संध्याकी लाली छाने लगी, उस समय संग्रामके लिये उत्साह रखनेवाले राजा दुर्योधनने भीमसेनको मार डालनेकी इच्छासे उनपर धावा किया
sañjaya uvāca | tato duryodhano rājā lohitāyati bhāskare | saṅgrāmarabhaso bhīmaṃ hantukāmo 'bhyadhāvat ||
સંજય બોલ્યા—મહારાજ! ત્યારબાદ જ્યારે સૂર્ય સંધ્યાની લાલિમાથી રક્તિમ થવા લાગ્યો, ત્યારે યુદ્ધોત્સાહથી ઉન્મત્ત રાજા દુર્યોધન ભીમસેનને મારવાની ઇચ્છાથી તેના પર ધસી આવ્યો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how unchecked anger and vengeance can dominate even a king’s judgment. In the ethical frame of the Mahābhārata, the battlefield tests dharma not only through duty but through self-control; Duryodhana’s kill-intent signals a slide from righteous combat into personal hatred.
As evening approaches and the Sun reddens, Duryodhana, energized by battle, charges directly at Bhima with the intention of killing him. It sets up an intense confrontation late in the day’s fighting.