Shloka 26
रथिनः पत्तिभि: सार्ध सादिनश्षापि पत्तिभि: | अन्योन्यं समरे राजन प्रत्यधावन्नमर्षिता:
rathinaḥ pattibhiḥ sārdhaṃ sādinaś cāpi pattibhiḥ | anyonyaṃ samare rājan pratyadhāvann amarṣitāḥ ||
સંજય બોલ્યો—રાજન! રથીઓ પદાતિઓ સાથે અને ઘોડેસવારો પણ પદાતિઓ સાથે, અદમ્ય ક્રોધથી પ્રજ્વલિત થઈ, સમરમાં પરસ્પર એકબીજા પર ધસી આવ્યા।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and intolerance (amarṣa) erode self-control, leading to reciprocal violence. Ethically, it underscores the danger of letting wrath govern action, even within the framework of kṣatriya warfare.
Sañjaya reports to King Dhṛtarāṣṭra that different divisions—chariot-warriors and horsemen, along with infantry—charge at each other simultaneously, indicating a fierce, close-quarters clash where formations intermix and mutual assaults intensify.