Duryodhana’s Anxiety, Bhīṣma’s Reassurance, and Renewed Mobilization (दुर्योधनचिन्ता–भीष्मप्रत्याश्वासन–सेनानिर्गमनम्)
अविध्यत् फाल्गुनं राजन् नवत्या निशितै: शरै: । वासुदेवं च सप्तत्या विव्याध परमेषुभि:,राजन! युद्धमें अर्जुनके द्वारा अपने धनुषका काटा जाना अअश्वत्थामाको सहन नहीं हुआ। उस वेगशाली वीरने क्रोधसे मूर्च्छित होकर तुरंत ही दूसरा धनुष ले नब्बे पैने बाणोंद्वारा अर्जुनको और सत्तर श्रेष्ठ सायकोंद्वारा श्रीकृष्णको घायल कर दिया
sañjaya uvāca |
avidhyat phālgunaṃ rājan navatyā niśitaiḥ śaraiḥ |
vāsudevaṃ ca saptatyā vivyādha parameṣubhiḥ ||
સંજય બોલ્યો—રાજન! તેણે ફાલ્ગુન અર્જુનને નવ્વે તીક્ષ્ણ બાણોથી અને વાસુદેવ શ્રીકૃષ્ણને સત્તર ઉત્તમ બાણોથી વિંધ્યો।
संजय उवाच