Shloka 22
Bhīṣma’s Stuti of Keśava and Counsel on Nara–Nārāyaṇa (भीष्म-स्तवः; नरनारायण-प्रसङ्गः)
तथैव शक्रप्रतिमप्रभाव- मिन्द्रात्मजं द्रोणमुखा विसख॒ु: । कृपश्च शल्यश्न विविंशतिश्न दुर्योधन: सौमदत्तिश्ष॒ राजन्,राजन! इसी प्रकार इन्द्रतुल्य प्रभावशाली इन्द्रकुमार अर्जुनपर द्रोणाचार्य, कृपाचार्य, शल्य, विविंशति, दुर्योधन तथा भूरिश्रवाने भी आक्रमण किया तब शलके पुत्रने तीस बाणोंसे रणदुर्मद धृष्टद्यम्मको और दस बाणोंद्वारा उनके सारथिको घायल कर दिया ।। सो<5तिविद्धो महेष्वास: सृक्किणी परिसंलिहन् | भल्लेन भृशतीक्ष्णेन निचकर्तास्य कार्मुकम् इस प्रकार अत्यन्त घायल होकर अपने मुहके दोनों कोनोंको चाटते हुए महाधनुर्धर धष्टद्युम्नने अत्यन्त तीखे भललसे शलके पुत्रका धनुष काट दिया
tathaiva śakra-pratima-prabhāvam indrātmajaṁ droṇa-mukhā viśakruḥ | kṛpaś ca śalyaś ca viviṁśatiś ca duryodhanaḥ saumadattiś ca rājan || so 'tividdho maheṣvāsaḥ sṛkkīṇī parisaṁlihan | bhallena bhṛśa-tīkṣṇena nicakartāsya kārmukam ||
સંજય બોલ્યા—હે રાજન! એ જ રીતે શક્રસમાન પ્રભાવશાળી ઇન્દ્રપુત્ર અર્જુન પર દ્રોણાચાર્ય વગેરે, કૃપાચાર્ય, શલ્ય, વિવિંશતિ, દુર્યોધન તથા સૌમદત્તિ (ભૂરિશ્રવા) પણ તૂટી પડ્યા. ત્યારે અત્યંત ઘાયલ હોવા છતાં મહાધનુર્ધર ધૃષ્ટદ્યુમ્ને, ક્રોધમાં હોઠના ખૂણા ચાટતા, અતિ તીક્ષ્ણ ભલ્લબાણથી શલ્યપુત્રનું ધનુષ કાપી નાખ્યું.
संजय उवाच