Shloka 120
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
तस्मिन् सुघोरे नृपसम्प्रहारे हताः प्रवीरा: सरथाश्चसूता: । गजाश्न नाराचनिपाततप्ता महापताका: शुभरुक्मकक्ष्या:
tasmin sughore nṛpa-samprahāre hatāḥ pravīrāḥ sa-rathāś ca sūtāḥ | gajāś ca nārāca-nipāta-taptā mahā-patākāḥ śubha-rukma-kakṣyāḥ ||
રાજાઓના તે અત્યંત ભયંકર સંઘર્ષમાં રથો અને સારથિઓ સહિત અનેક મહાવીરો માર્યા ગયા. મહાધ્વજોથી શોભિત અને સુંદર સુવર્ણ બંધોથી કસાયેલા હાથીઓ નારાચોના પ્રહારથી દગ્ધ થઈ બળ અને ચેતના ગુમાવી અચાનક ધરતી પર ઢળી પડ્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the devastating, indiscriminate consequences of war: even the greatest heroes and mighty war-elephants fall. It implicitly warns that royal ambition and martial pride, when unleashed in conflict, lead to widespread suffering and the swift collapse of life and power.
Sañjaya describes the battlefield during the Kurukṣetra war: prominent warriors are killed along with their chariots and charioteers, and bannered elephants—struck and pained by heavy arrows—lose strength and consciousness and collapse.