Shloka 114
Vāsudeva-Māhātmya: Duryodhana’s Inquiry and Bhīṣma’s Theological Account of Keśava
तेनोत्तमास्त्रेण ततो महात्मा सर्वाण्यनीकानि महाथनुष्मान् | शरौघजालैरविंमलाग्निवर्ण- निवारयामास किरीटमाली
tenottamāstreṇa tato mahātmā sarvāṇy anīkāni mahādhanuṣmān | śaraughajālair avimalāgnivarṇa-nivārayāmāsa kirīṭamālī ||
પછી કિરીટધારી મહાત્મા મહાધનુર્ધર અર્જુને તે ઉત્તમ અસ્ત્ર વડે નિર્મળ અને અગ્નિવર્ણે પ્રજ્વલિત બાણોના જાળ સમા પ્રવાહ ફેલાવી કૌરવોની સર્વ સેનાવ્યુહોને આગળ વધતા અટકાવ્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined power in dharmic warfare: a warrior may employ superior skill and weapons to restrain and halt unjust advance, emphasizing control and protection rather than uncontrolled destruction.
Sañjaya reports that Arjuna, the diadem-wearing great archer, uses a supreme weapon to unleash a blazing, net-like shower of arrows that blocks the Kaurava formations and prevents them from moving forward.