Shloka 18
Dhṛtarāṣṭra’s Anxiety and Bhīṣma’s Theological Explanation of Pāṇḍava Invincibility
Book 6, Chapter 61
रथी च समरे राजन्नासाद्य गजयूथपम् | सगजं पातयामास गजी स रथिनां बरम्,राजन्! उस समरभूमिमें कोई रथी किसी गजयूथ-पतिसे भिड़ जाता और सवार तथा हाथी दोनोंको मार गिराता था। उसी प्रकार गजारोही भी रथियोंमें श्रेष्ठ वीरका वध कर देता था
rathī ca samare rājann āsādya gajayūthapam | sagajaṃ pātayāmāsa gajī sa rathināṃ varam ||
સંજય બોલ્યા—રાજન્! તે સમરમાં કોઈ રથી ગજયૂથપતિને સામનો કરીને સવાર સહિત હાથીને પાડી દેતો; અને એ જ રીતે ગજારોહી પણ રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ વીરનો વધ કરતો.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim reciprocity of war: prowess meets prowess, and violence rebounds across ranks—mount and rider, warrior and vehicle—highlighting the ethical weight of battlefield action and the indiscriminate cost of martial glory.
Sañjaya describes close engagements on the battlefield where chariot-fighters charge elephant leaders and fell both elephant and rider, while elephant-mounted warriors likewise kill eminent chariot-warriors—depicting intense, two-sided clashes between major military divisions.