Shloka 93
Rajo-dhūli-saṃmūḍha-saṅgrāmaḥ
The Dust-Obscured Battle and Mutual Charges
न भीमो नार्जुनश्वैव न यमौ पुरुषर्षभौ । वृष्णिवंशी भगवान् वासुदेव, पाण्डुपुत्र धर्मराज युधिष्ठिर, भीमसेन, अर्जुन तथा पुरुषरत्न नकुल-सहदेव भी युद्ध नहीं पसंद करते थे
na bhīmo nārjunaś caiva na yamau puruṣarṣabhau | vṛṣṇivaṃśī bhagavān vāsudevaḥ pāṇḍuputro dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ bhīmasenaḥ arjunas tathā puruṣaratnau nakula-sahadevau api yuddhaṃ na rocate sma |
ધૃતરાષ્ટ્ર બોલ્યા—ન ભીમ, ન અર્જુન, ન તે બે પુરુષશ્રેષ્ઠ યમજ (નકુલ-સહદેવ), અને ન જ વૃષ્ણિવંશી ભગવાન વાસુદેવ; પાંડુપુત્ર ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિર, ભીમસેન, અર્જુન તથા પુરુષરત્ન નકુલ-સહદેવ—કોઈને પણ યુદ્ધમાં આનંદ ન હતો.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ethical stance: truly righteous figures do not relish war. Even when conflict is undertaken, it is framed as a burdensome duty governed by dharma, not as an object of desire or enjoyment.
Dhṛtarāṣṭra reflects on the principal figures on the Pāṇḍava side (and Kṛṣṇa) and notes their lack of fondness for war, emphasizing their moral seriousness and the tragic necessity of the impending conflict.