Shloka 33
Rajo-dhūli-saṃmūḍha-saṅgrāmaḥ
The Dust-Obscured Battle and Mutual Charges
ते तु बाणमयं वर्ष शड्खमूर्थ्नि न््यपातयन् | निदाघान्ते5निलोद्धूता मेघा इव नगे जलम्,उन सबने शंखके मस्तकपर बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी, मानो ग्रीष्म-ऋतुके अन्तमें वायुद्वारा उठाये हुए मेघ पर्वतपर जल बरसा रहे हों
te tu bāṇamayaṁ varṣaṁ śaṅkhamūrdhni nyapātayan | nidāghānte 'niloddhūtā meghā iva nage jalam ||
ત્યારે તેમણે શંખના મસ્તક પર બાણોની વર્ષા વરસાવી—જાણે ઉનાળાના અંતે પવનથી હાંકાયેલા વાદળો પર્વત પર જળ વરસાવતા હોય.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the overwhelming, almost natural-force character of warfare: when conflict escalates, actions become like storms—testing steadiness, courage, and adherence to one’s duty even amid fear and harm.
A group of warriors begins a concentrated barrage of arrows aimed at Śaṅkha’s head. Sañjaya describes it through a vivid simile: wind-driven clouds at summer’s end pouring rain on a mountain.