Shloka 72
भीष्मविक्रमदर्शनं तथा क्रौञ्चारुणव्यूहविधानम् | Bhīṣma’s Ascendancy and the Organization of the Krauñcāruṇa Formation
सम्बन्ध-- इस प्रकार गीताशासत्रके कथन; पठन और श्रवणका माहात्म्य बतलाकर अब भगवान् स्वयं सब कुछ जानते हुए भी अर्जुनकों सचेत करनेके लिये उससे उसकी स्थिति पूछते हैं-- कच्चिदेतच्छुतं पार्थ त्वयैकाग्रेण चेतसा । कच्चिदज्ञानसम्मोह: प्रनष्टस्ते धनंजय,हे पार्थ! क्या इस (गीताशास्त्र)-को तूने एकाग्रचित्तसे श्रवण किया?* और हे धनंजय! क्या तेरा अज्ञानजनित मोह नष्ट हो गया?5
kaccid etac chrutaṃ pārtha tvayā ekāgreṇa cetasā | kaccid ajñāna-sammohaḥ pranaṣṭas te dhanaṃjaya ||
હે પાર્થ! શું તુંએ આને એકાગ્ર ચિત્તથી સાંભળ્યું? અને હે ધનંજય! શું તારો અજ્ઞાનજનિત મોહ નષ્ટ થયો?
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse stresses that transformative instruction must be received with ekāgratā (one-pointed attention) and verified by its ethical-spiritual result: the removal of ajñāna-sammoha (delusion born of ignorance).
At the close of the instruction, the speaker checks Arjuna’s inner state—whether he truly listened with focused mind and whether his confusion has been dispelled—before action in the war can proceed with clarity and dharmic resolve.