Shloka 25
Viśvarūpa-darśana (The Vision of the Universal Form) — महायोगेश्वरस्य विश्वरूपदर्शनम्
सम्बन्ध-- भगवान्के भ्क्त आवागमनको प्राप्त नहीं होते और अन्य देवताओंके उपासक जआवागमनको प्राप्त होते हैं; इसका क्या कारण है? इस जिज्ञासापर उपास्यके स्वरूप और उपासकके भावसे उपासनाके फलमें भेद होनेका नियम बतलाते हैं-- यान्ति देवब्रता देवान् पितृन् यान्ति पितृव्रता: । भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोडपि माम्,देवताओंको पूजनेवाले देवताओं को प्राप्त होते हैं, पितरोंको पूजनेवाले पितरोंको प्राप्त होते हैं,ः भूतोंकों पूजनेवाले भूतोंको प्राप्त होते हैं: और मेरा पूजन करनेवाले भक्त मुझको ही प्राप्त होते हैं*। इसीलिये मेरे भक्तोंका पुनर्जन्म नहीं होता
arjuna uvāca | yānti devavratā devān pitṝn yānti pitṛvratāḥ | bhūtāni yānti bhūtejyā yānti mad-yājino 'pi mām ||
દેવતાઓની ઉપાસના કરનાર દેવતાઓને પ્રાપ્ત થાય છે, પિતૃઓની ઉપાસના કરનાર પિતૃઓને પ્રાપ્ત થાય છે. ભૂતાદિની પૂજા કરનાર ભૂતોને પ્રાપ્ત થાય છે; અને મારી પૂજા કરનાર ભક્તો મને જ પ્રાપ્ત થાય છે. ઉપાસ્યનું સ્વરૂપ અને ઉપાસકનો ભાવ—એ જ ફળ અને ગતિ નક્કી કરે છે.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The result of worship corresponds to its object: devotion and vow (vrata) orient the worshipper toward the realm or state of the being worshipped; worship of the Supreme leads to attaining the Supreme.
In the Gītā dialogue on the battlefield, Arjuna’s inquiry prompts Kṛṣṇa to explain why different worshippers attain different ends—gods, ancestors, spirits, or the Lord—based on whom they revere and how their devotion is directed.