Shloka 6
Bhīṣma-parva Adhyāya 16 — Saṃjaya’s Boon, Bhīṣma’s Protection, and the Dawn Arraying of Armies
ततः प्रकाशे सैन्यानि समदृश्यन्त भारत । त्वदीयानां परेषां च शस्त्रवन्ति महान्ति च,भारत! तब सूर्योदयके प्रकाशमें आपकी और शत्रुओंकी सारी सेनाएँ शब्त्रोंसे सुसज्जित तथा अत्यन्त विशाल दिखायी देने लगीं
tataḥ prakāśe sainyāni samadṛśyanta bhārata | tvadīyānāṁ pareṣāṁ ca śastravanti mahānti ca ||
સંજય બોલ્યો—હે ભારત! ત્યારબાદ પ્રકાશ ફેલાતાં તમારી અને શત્રુઓની સેનાઓ સ્પષ્ટ દેખાવા લાગી—વિશાળ અને શસ્ત્રોથી સજ્જ।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores accountability at the moment when conflict becomes fully manifest: once the armies stand revealed in daylight, evasion and self-deception diminish, and the ethical weight of choosing war—or restraining it—falls squarely on those responsible.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that with the coming of daylight the opposing forces—Kauravas and their enemies—are clearly visible, immense and fully armed, indicating that the battle at Kurukṣetra is about to commence in earnest.