न चेदेवं प्राप्तकालं वचो मे मोहाविष्ट: प्रतिपत्स्यस्यबुद्धया । तप्स्यस्यन्ते एतदन्ता: स्थ सर्वे सत्यामेतां भारतीमीरयामि,“दुर्योधन! यदि तुम मोहवश अपनी मूर्खताके कारण मेरे इस समयोचित वचनको नहीं मानोगे तो अन्तमें पछताओगे और इस युद्धमें ही तुम सब लोगोंका अन्त हो जायगा। यह मैं तुमसे सच्ची बात कह रहा हूँ"
na ced evaṃ prāptakālaṃ vaco me mohāviṣṭaḥ pratipatsyasi buddhyā | tapsyasy ante etad-antāḥ stha sarve satyām etāṃ bhāratīm īrayāmi |
સંજય બોલ્યો—“દુર્યોધન! મોહગ્રસ્ત થઈ જો તું બુદ્ધિપૂર્વક મારા આ સમયોચિત વચનને સ્વીકારશે નહીં, તો અંતે પસ્તાવાની આગમાં બળશે. તમે બધા વિનાશના કિનારે ઊભા છો; આ યુદ્ધ જ તમારો અંત લાવશે. હું તને નિર્ભેળ સત્ય કહું છું.”
संजय उवाच
Timely, truthful counsel should be received with discernment; delusion (moha) that rejects wise advice leads to inevitable ruin and later remorse.
Sañjaya delivers a grave warning to Duryodhana: if he refuses this moment-appropriate advice due to delusion, the Kauravas will meet destruction in the war and regret it at the end.