Shloka 46
दुद्रुवुर्भीष्ममेवाजौ रक्षिता दृढ्धन्वना । इनके साथ सात्यकि, चेकितान, ट्रुपदकुमार धृष्टद्युम्न, विराट, ट्रुपद, माद्रीकुमार पाण्डुपुत्र नकुल-सहदेवने भी युद्धमें भीष्मपर ही आक्रमण किया। ये सब-के-सब सुदृढ़ धनुष धारण करनेवाले अर्जुनसे सुरक्षित थे ।। अभिमन्युश्न समरे द्रौपद्या: पठच चात्मजा:
sañjaya uvāca |
dudruvur bhīṣmam evājau rakṣitā dṛḍha-dhanvanā |
sātyakiś cekitānaś ca dhṛṣṭadyumno virāṭ drupado madrī-kumārāḥ pāṇḍu-putrau nakula-sahadevau ca |
abhimanyuś ca samare draupadyāḥ pañca cātmajāḥ ||
યુદ્ધમાં તેઓ બધા ભીષ્મ પર જ દોડ્યા. દૃઢધન્વી અર્જુનના રક્ષણ હેઠળ સાત્યકી, ચેકિતાન, દ્રુપદપુત્ર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, વિરાટ, દ્રુપદ, માદ્રીપુત્ર નકુલ-સહદેવ, અભિમન્યુ અને દ્રૌપદીના પાંચ પુત્ર—આ બધાએ મળીને ભીષ્મ પર આક્રમણ કર્યું।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined collective action under rightful leadership: many warriors coordinate to face an overwhelmingly powerful opponent (Bhīṣma) while remaining protected by a principal defender (Arjuna). Ethically, it reflects kṣatriya-dharma—meeting the foremost threat directly, with strategic unity rather than reckless individualism.
Sañjaya reports that multiple Pāṇḍava-aligned heroes—Sātyaki, Cekitāna, Dhṛṣṭadyumna, Virāṭa, Drupada, Nakula, Sahadeva, Abhimanyu, and Draupadī’s five sons—charge together at Bhīṣma on the battlefield, doing so under Arjuna’s protection.