Shloka 15
Śākadvīpa–Pramāṇa–Varṇana
Measurements and Description of Śākadvīpa
विहरन्ते रमन्ते च न तेषु म्रियते जन: । न तेषु दस्यव: सन्ति म्लेच्छजात्योडपि वा नूप
viharanti ramante ca na teṣu mriyate janaḥ | na teṣu dasyavaḥ santi mlecchajātyo 'pi vā nṛpa ||
સંજય બોલ્યો—ત્યાં સર્વ પ્રાણીઓ આનંદથી વિહાર કરે છે અને રમે છે; તે પ્રદેશોમાં કોઈ મનુષ્યનું મૃત્યુ થતું નથી. હે રાજન, ત્યાં ન તો લૂંટારૂ છે, ન તો મ્લેચ્છ જાતિના લોકો પણ છે.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse idealizes a perfectly ordered realm: freedom to enjoy life without fear, where death and social predation (robbery/violence) are absent—an implicit contrast to the insecurity and mortality of the human world and the battlefield context of the parva.
Sañjaya continues a descriptive account of extraordinary regions/years (as framed in the surrounding passage), telling the king that in those places beings live joyfully, without death, and without threats like bandits or socially ‘outsider’ groups.