Shloka 35
Bhīṣma–Karṇa Saṃvāda on the Śaraśayyā (भीष्म–कर्ण संवादः शरशय्यायाम्)
द्रोणश्न विवरं दृष्टवा भीमसेनं शिलीमुखै: । विव्याध बाणैर्निशितै: पञठचषष्टिभिरायसै:
sañjaya uvāca | droṇas tu vivaraṃ dṛṣṭvā bhīmasenaṃ śilimukhaiḥ | vivyādha bāṇair niśitaiḥ pañcaṣaṣṭibhir āyasaiḥ | ekaikaṃ tribhir ānarcchet kaṅkubārhiṇavājitaiḥ |
સંજય બોલ્યા—દ્રોણાચાર્યે અવસર જોઈ ભીમસેનને તીક્ષ્ણ, લોખંડના શિલીમુખ બાણોથી—પૈંસઠ સંખ્યામાં—વીંધી નાખ્યો. ત્યારબાદ કંક પક્ષીના પાંખોથી યુક્ત બાણો વડે અન્ય યોદ્ધાઓને પણ એકે એકને ત્રણ-ત્રણ બાણોથી ઘાયલ કર્યા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, mastery and alertness exploit even a small ‘vivara’ (opening). It implicitly warns that power and skill, when yoked to conflict, intensify suffering; therefore discernment about the causes and conduct of war remains ethically significant even amid kṣatriya duty.
Sañjaya reports that Droṇa notices a vulnerability and showers Bhīma with sixty-five sharp iron arrows, then strikes other warriors individually with three arrows each, using feather-adorned shafts—depicting Droṇa’s tactical precision and dominance in the battle moment.