Shloka 116
भीष्मस्य जलप्रार्थना — अर्जुनस्य पर्जन्यास्त्रप्रयोगः — दुर्योधनं प्रति सन्ध्युपदेशः
Bhīṣma’s request for water; Arjuna’s Parjanya-astra; counsel to Duryodhana on reconciliation
विद्ध्वा भीमो$नदद्धृष्ट: सैन्धवं च पुनस्त्रिभि: । तत्पश्चात् दुर्मर्षणको बीस, चित्रसेनको पाँच, विकर्णको दस तथा जयद्रथको पाँच बाणोंसे बींधकर भीमसेनने बड़े हर्षके साथ सिंहनाद किया और जयद्रथको पुनः तीन बाणोंसे बींध डाला
sañjaya uvāca | viddhvā bhīmo 'nadaddhṛṣṭaḥ saindhavaṃ ca punas tribhiḥ | tatpaścāt durmarṣaṇakaṃ viṃśatyā citrasenakaṃ pañcabhiḥ vikarṇaṃ daśabhiḥ tathā jayadrathaṃ pañcabhiḥ bāṇaiḥ bīndhakar bhīmaseno mahāharṣeṇa siṃhanādaṃ cakāra | jayadrathaṃ ca punaḥ tribhir bāṇair viddhvā ||
સંજય બોલ્યા—અડગ દૃષ્ટિવાળા ભીમને (શત્રુએ) વિંધ્યો; પરંતુ ભીમે પણ સૈંધવ જયદ્રથને ફરી ત્રણ બાણોથી વિંધ્યો. ત્યારબાદ ભીમસેને દુર્મર્ષણને વીસ, ચિત્રસેનને પાંચ, વિકર્ણને દસ અને જયદ્રથને પાંચ બાણોથી ઘાયલ કર્યો. મહાહર્ષમાં સિંહનાદ કરીને તેણે જયદ્રથને ફરી ત્રણ બાણોથી આરપાર વિંધ્યો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya resolve: steadfastness under attack and decisive counteraction against those who obstruct one’s rightful aim. It also reflects the battlefield ethic of meeting force with force while maintaining unwavering courage.
In the thick of combat, Bhīma counters Jayadratha by repeatedly piercing him with arrows, then strikes several Kaurava warriors—Durmarṣaṇa, Citraseṇa, and Vikarṇa—before roaring triumphantly and again targeting Jayadratha.