Shloka 37
Adhyāya 112: Bhīṣma-prati Arjunasya Pravṛttiḥ
Arjuna’s Forward Drive Toward Bhīṣma
ते पाण्डवेया: संरब्धा महेष्वासेन पीडिता: । वधायाभ्यद्रवन् भीष्मं॑ सूंजयाश्व महारथा:,महाधनुर्थर भीष्मके बाणोंसे पीड़ित हो अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए पाण्डव तथा सूंजय महारथी भीष्मके वधके लिये उनपर टूट पड़े
te pāṇḍaveyāḥ saṃrabdhā maheṣvāsena pīḍitāḥ | vadhāyābhyadravan bhīṣmaṃ sūñjayāśva-mahārathāḥ ||
મહાધનુર્ધર ભીષ્મના બાણોથી પીડિત અને અત્યંત ક્રોધથી ભરાયેલા પાંડવો તેમને વધ કરવા માટે તેમના પર તૂટી પડ્યા; અને મહારથી સૂંજયાશ્વ પણ એ જ હેતુથી આગળ ધસી આવ્યો।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical strain of dharma in war: duty and survival can compel even righteous warriors to attack a venerable elder like Bhīṣma. It shows how anger and battlefield pressure can intensify resolve, raising questions about restraint, necessity, and the tragic cost of conflict.
Sañjaya reports that the Pāṇḍavas, provoked and wounded by Bhīṣma’s powerful archery, surge forward to strike him down; alongside them, the great warrior Sūñjayāśva also charges at Bhīṣma.