Shloka 50
Adhyāya 111 (Book 6): Daśama-dina-saṃgrāma—Bhīṣma’s Counsel to Yudhiṣṭhira and the Śikhaṇḍin-Led Advance
संजय उवाच एवमुक्क्त्वा ततो भीष्म॑ पञठ्चभिनर्नतपर्वभि: । अविध्यत रणे भीष्म प्रणुन्नं वाक्यसायकै:
sañjaya uvāca evam uktvā tato bhīṣmaṃ pañcabhir nataparvabhiḥ | avidhyat raṇe bhīṣmaṃ praṇunnaṃ vākyasāyakaiḥ ||
સંજય બોલ્યો—રાજન! આમ કહીને શિખંડીયે રણમાં વાંકાં સાંધાવાળા પાંચ બાણોથી ભીષ્મને વિંધ્યા. જે ભીષ્મ પહેલેથી જ વચનરૂપ બાણોના પ્રહારથી દબાયેલા અને પીડિત હતા, તે જ ભીષ્મ હવે યુદ્ધમાં સાચા શરોથી ઘાયલ થયા।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how speech can function like a weapon—words can ‘wound’ and drive a person even before physical blows land—underscoring ethical responsibility in speech amid conflict.
After speaking, Śikhaṇḍin strikes Bhīṣma in the battle with five arrows described as having bent joints; Sañjaya notes that Bhīṣma was already pressed by ‘word-arrows’ and is now physically pierced.