Shloka 80
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
निरीक्षितुं न शेकुस्ते भीष्ममप्रतिमं रणे । मध्यंगतमिवादित्यं प्रतपन्तं स्वतेजसा
sañjaya uvāca | nirīkṣituṁ na śekus te bhīṣmam apratimaṁ raṇe | madhyaṁgatam ivādityaṁ pratapantaṁ svatejasā ||
રણમાં અપ્રતિમ ભીષ્મ તરફ તેઓ આંખ ઉઠાવી જોઈ પણ ન શક્યા. તે પોતાના તેજથી મધ્યાહ્નના સૂર્ય સમા દહકતા હતા; ઘાયલ થઈ ભાગતા સૈનિકો ઉત્સાહહીન અને અચેત બની ગયા.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how true martial excellence (tejas) can overwhelm opponents psychologically: when courage collapses, even seeing the formidable warrior becomes impossible. It also underscores the kṣatriya ideal that inner radiance—discipline, prowess, and resolve—can decide the moral and emotional tenor of battle.
Sañjaya describes the battlefield effect of Bhīṣma’s dominance: the opposing soldiers, already wounded and retreating, lose heart and awareness, and cannot even look toward him—just as no one can stare at the blazing midday sun.