Shloka 66
भीमसेनस्य बहुमहारथसंयुगः
Bhīmasena’s Engagement with Multiple Mahārathas
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुज्ञवम् । तब उन दोनोंने भी अंकुशोंसे महान् गजराजके समान सीधे जानेवाले तीन-तीन बाणोंद्वारा ब्राह्मणप्रवर द्रोणाचार्यको घायल करके तुरंत बदला चुकाया
totrair iva mahānāgaṃ droṇaṃ brāhmaṇapuṅgavam | śreya eva paraṃ kṛṣṇa loke bhavati sarvataḥ || sātvatāśiromaṇe asmin mahāsamare ’dya māṃ mārayasva | deva niṣpāpa śrīkṛṣṇa tvayā saṃgrāme mārite ’pi saṃsāre sarvato mama paramaṃ kalyāṇam eva bhaviṣyati | sambhāvito ’smi govinda trailokyenādya saṃyuge ||
જેમ અંકુશો વડે અટકાવાયેલો મહાગજ, તેમ બ્રાહ્મણપ્રવર દ્રોણને સીધા ઉડતા ત્રણ-ત્રણ બાણોથી ઘાયલ કરી તે બે યોદ્ધાઓએ તરત જ પ્રતિશોધ લીધો. ત્યાર પછી એક વાણી સંભળાઈ—“હે કૃષ્ણ! લોકમાં સર્વત્ર પરમ શ્રેય જ ઉપજે છે. હે સાત્વતશિરોમણિ! આજે આ મહાસમરમાં મને પાડી દો. હે દેવ, નિષ્પાપ ગોવિંદ! યુદ્ધમાં તમારા હાથે હું હણાઈ જાઉં તો પણ મારા માટે સર્વ દિશામાં પરમ કલ્યાણ જ થશે. હે ગોવિંદ! આજે આ સંઘર્ષમાં ત્રિલોકએ મને સન્માનિત કર્યો છે.”
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage frames death at the hands of Kṛṣṇa as intrinsically auspicious: when one’s end is connected to the divine, the outcome is described as śreyas/kalyāṇa (supreme welfare), suggesting a moral-spiritual valuation beyond mere victory or survival.
In the battle account, Droṇa is compared to a great elephant being checked by goads as he is struck by straight, triple shafts; immediately after, a speaker addresses Kṛṣṇa with intense resolve, asking to be slain in the fight and asserting that such a death would bring ultimate good and honor recognized by the three worlds.