Shloka 22
Daśame’hani Bhīṣma-yuddham — Śikhaṇḍī-rakṣaṇa, Arjuna-prabhāva, Duryodhana-āśraya-vākyam
प्रशशाम ततो वायु: प्रसन्नाश्न दिशो दश । नरेश्वर! द्रोणाचार्यके द्वारा युद्धमें पर्वतास्त्रका प्रयोग होनेपर वायु शान्त और सम्पूर्ण दिशाएँ स्वच्छ हो गयीं || २१ है ।। ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्थ रथव्रजान्
sa f1jaya uv01ca |
pra5ba5b01ma tato v01yu 25 prasann015b ca di5bo da5ba |
nare5bvara! dro 4701c01ryake dv01r01 yuddhe parvat01strasya prayoge v01yu 25 5b01nta 25 samant01d di5ba5b ca svacch01 babh6bvu 25 ||
tata 25 p01 47 0dusuto v2bra 25 trigartastha-ratha-vraj01n ...
ત્યારે વાયુ શાંત થયો અને દસેય દિશાઓ પ્રસન્ન તથા નિર્મળ બની. ત્યારબાદ પાંડુપુત્ર વીરે અર્જુને ત્રિગર્તોના રથસમૂહો તરફ ધ્યાન આપ્યું.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the use of powerful astras affects not only combatants but the very environment; when the weapon's force passes, calm and clarity return. Ethically, it underscores the Mah01bh01rata's recurring tension: extraordinary power in war demands restraint, because its consequences extend beyond immediate targets.
Sanjaya reports to the king that after Dro 47a deploys the Parvat01stra, the wind settles and the ten directions become clear. Immediately after this atmospheric change, the narrative turns to the P01 47 0du-suta (likely Arjuna) moving against the assembled chariot-forces of the Trigartas.