Shloka 61
Adhyāya 90: Babhruvāhana’s Reception and the Commencement of Yudhiṣṭhira’s Aśvamedha
बालानां क्षुद् बलवती जानाम्येतदहं प्रभो । वृद्धो5हं धारयिष्यामि त्वं बली भव पुत्रक
bālānāṁ kṣud balavatī jānāmy etad ahaṁ prabho | vṛddho ’haṁ dhārayiṣyāmi tvaṁ balī bhava putraka ||
પુત્રે કહ્યું—પ્રભુ, બાળકોની ભૂખ બહુ પ્રબળ હોય છે, એ હું જાણું છું. હું તો વૃદ્ધ છું; ઉપવાસ કરીને પણ પ્રાણ ધારી શકીશ. તું આ સત્તુ ખાઈ બળવાન થા—પ્રાણોની રક્ષા કર.
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights compassionate dharma: the elder willingly bears hardship so the younger may survive. It frames strength not as domination but as protecting life through self-restraint and care.
In a moment of scarcity, the speaker urges the child to eat the available food to regain strength, while the elder accepts fasting, claiming age grants endurance. The scene emphasizes parental/elderly sacrifice and the duty to preserve the vulnerable.