Shloka 213
अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
अभ्ययु: सहिता: पार्थ प्रगृहीतशरासना: । उसकी सेनामें हाथी
abhyayuḥ sahitāḥ pārtha pragṛhītaśarāsanāḥ |
વૈશંપાયન બોલ્યા—હે પાર્થ! ધનુષ્ય-બાણ તૈયાર રાખીને તેઓ બધા યોદ્ધાઓ એકસાથે મળી અર્જુન પર તૂટી પડ્યા. તેમની સેના હાથી, ઘોડા અને રથોથી ભરપૂર હતી અને ધ્વજ-પતાકાઓની માળાઓથી શોભિત હતી. ગાંધારદેશના શૂરવીરો રાજા શકુનિના વધના સમાચાર સાંભળી રોષથી દહક્યા; તેથી શસ્ત્ર ધારણ કરીને એક જ ઘનઘોર સમૂહ બની અર્જુન પર ચઢાઈ કરી.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how news of a leader’s death can inflame collective anger and drive retaliatory violence. Ethically, it illustrates the peril of acting from amarsa (indignant wrath): it unites people quickly, but often toward destructive ends, showing the tension between kṣatriya duty in battle and the moral cost of vengeance.
Gandhāra warriors, enraged after hearing that King Śakuni has been slain, assemble and launch a coordinated attack on Arjuna. Their army is described as a full combined force with elephants, horses, and chariots, decorated with banners and flags, advancing with weapons ready.