Shloka 20
अश्वमेधीयस्य हयस्य दक्षिणापश्चिमगमनम् — The Sacrificial Horse’s Southern and Western Circuit
सा न्यवारयदव्यग्रं त॑ पुत्र युद्धदुर्मदम् । प्रसादयामास च तं जिष्णुमक्लिष्टकारिणम्
sā nyavārayad avyagraṁ taṁ putraṁ yuddha-durmadam | prasādayāmāsa ca taṁ jiṣṇum akliṣṭa-kāriṇam ||
તેણે પોતાના વ્યગ્રતાવિહિન પરંતુ રણમદમાં મત્ત પુત્રને યુદ્ધથી રોક્યો; અને મીઠાં વચનો દ્વારા અનાયાસ મહાન કર્મ કરનાર વિજયશીલ અર્જુન—જિષ્ણુને—પ્રસન્ન કર્યો।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores that dharma in a war-context includes restraint and de-escalation: true strength is not only martial valor but also the capacity to be checked by wise counsel and to choose peaceable persuasion over impulsive violence.
A woman (implicitly a mother) stops her son—who is battle-proud—from engaging in combat, and she simultaneously pacifies Arjuna (called Jiṣṇu), bringing him to a calm, agreeable state through conciliatory speech.