Shloka 22
Ulūpī’s Disclosure and the Saṃjīvana-Maṇi: Arjuna’s Restoration (उलूपी-प्रकटनं संजीवनमणि-स्थापनं च)
सर्व मे सुप्रियं देवि यदेतत् कृतवत्यसि । इत्युक्त्वा सोडब्रवीत् पुत्र मणिपूरपतिं जय:
sarvaṁ me supriyaṁ devi yad etat kṛtavaty asi | ity uktvā so ’bravīt putra maṇipūrapatiṁ jayaḥ ||
અર્જુન બોલ્યો— “દેવી! આ વિષયમાં તું જે કંઈ કર્યું છે તે બધું મને અત્યંત પ્રિય છે.” એમ કહી વિજયી અર્જુને પોતાના પુત્ર— મણિપુરના રાજાને— સંબોધ્યો.
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds dharmic etiquette: acknowledging and honoring another’s beneficent action with gratitude and respectful address before moving on to further responsibilities.
Arjuna expresses heartfelt appreciation to a divine lady for what she has done, and then turns to speak to his son, identified as the ruler of Maṇipūra, marking a shift from thanksgiving to the next interaction in the episode.