Shloka 13

Babhruvāhana’s Lament and Appeal for Expiation (प्रायश्चित्त-याचना)

Devanagari script

काम॑ स्वपितु बालो<यं भूमौ मृत्युवशं गतः । लोहिताक्षो गुडाकेशो विजय: साधु जीवतु,'मृत्युके वशमें पड़ा हुआ मेरा यह बालक चाहे सदाके लिये भूमिपर सोता रह जाय, किंतु निद्राके स्वामी, विजय पानेवाले अरुणनयन अर्जुन अवश्य जीवित हों--यही उत्तम है

Transliteration

kāmaṃ svapitu bālo 'yaṃ bhūmau mṛtyuvaśaṃ gataḥ | lohitākṣo guḍākeśo vijayaḥ sādhu jīvatu ||

Translation

મૃત્યુના વશમાં પડેલો આ મારો બાળક ભૂમિ પર જેટલો સમય ઈચ્છે તેટલો સૂતો રહે; પરંતુ લોહિતાક્ષ, ગુડાકેશ, વિજયી અર્જુન અવશ્ય જીવિત રહે—એ જ શ્રેયસ્કર છે.

Word by Word

कामम्even if; let it be

स्वपितुmay (he) sleep

बालःthe child

अयम्this

भूमौon the ground

मृत्युवशम्under the control of death

गतःgone; having fallen into

लोहिताक्षःred-eyed (one)

गुडाकेशःGudakesha (Arjuna)

विजयःVijaya (the victorious one)

साधुindeed; rightly; it is good

जीवतुmay (he) live

Speaker

वैशम्पायन उवाच

Characters & Entities

Vaiśampāyana

Mṛtyu (Death)

Arjuna (Guḍākeśa, Lohitākṣa, Vijaya)

Verse Rasa (Emotional Essence)

Sandhi Notes