Shloka 206
पाण्डव-वृष्णि-समागमः तथा अश्वमेध-अनुज्ञा | Reunion at the Kuru Court and Authorization of the Aśvamedha
अदर्शयन्निव तदा कुरून् वै दक्षिणोत्तरान् | राजन्! उस समय वह नगर कुबेरकी अलकापुरीके समान प्रतीत होता था। वहाँ सब ओर एकान्त स्थानोंमें स्त्रियोंसहित बंदीजन खड़े थे
adarśayann iva tadā kurūn vai dakṣiṇottarān |
વૈશમ્પાયન બોલ્યા—હે રાજન! તે સમયે તે નગરી કુબેરની અલકાપુરી જેવી જણાતી હતી. સર્વત્ર એકાંત સ્થાનોમાં સ્ત્રીઓ સાથે બંદીજન ઊભા હતા; તેમની હાજરીથી પુરીની શોભા વધેલી હતી. એ જ સમયે પવનના ઝોકાથી નગરમાં સર્વ દિશાઓમાં ધ્વજ-પતાકાઓ લહેરાતી હતી, જાણે દક્ષિણ અને ઉત્તર કુરુદેશોની શોભા પ્રગટ કરતી હોય.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage uses civic beauty and auspicious display—flags, orderly attendants, and a city likened to Alakā—to imply that a righteous king sustains visible prosperity and public auspiciousness, reinforcing social confidence and stability.
Vaiśampāyana describes a city scene where wind-driven banners flutter everywhere, making it seem as if the city is ‘showing’ the Southern and Northern Kurus; the city’s splendor is compared to Kubera’s Alakā, with attendants standing about in secluded places.