Shloka 17
Parīkṣit-janma-saṃkaṭa and Kuntī’s petition to Vāsudeva (परिक्षिज्जन्मसंकटं कुन्त्याः प्रार्थना च)
नद्धं च भाजनं राजंस्तुलार्थमभवन्नूप । वाहन पाण्डुपुत्रस्य तत्रासीत् तु विशाम्पते
naddhaṃ ca bhājanaṃ rājan tulārtham abhavan nṛpa | vāhanaṃ pāṇḍuputrasya tatrāsīt tu viśāṃpate ||
વૈશંપાયને કહ્યું—રાજન! તે વાસણો મજબૂતીથી બાંધીને સુરક્ષિત રીતે બંધ કરાયા હતા અને તોલ મુજબ ભાર સમાન રીતે ગોઠવાયો હતો. પ્રજાનાથ! તેમને વહન કરવા પાંડુપુત્ર યુધિષ્ઠિરનાં વાહનો પણ ત્યાં હાજર હતાં।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic kingship through careful stewardship: resources are secured, measured fairly, and transported responsibly—order and equity in practical affairs supporting larger righteous aims.
During the Aśvamedha-related proceedings, the narrator describes logistical arrangements: utensils are tied up and distributed into balanced loads, and Yudhiṣṭhira’s vehicles are present to carry these prepared burdens.