Shloka 40
युधिष्ठिर उदाच विवक्षू हि युवां मन््ये वीरौ यदुकुरूद्वहौ । ब्रूतं कर्तास्मि सर्व वां नचिरान्मा विचार्यताम्,युधिष्ठिर बोले--यदुकुल और कुरुकुलको अलंकृत करनेवाले वीरो! मालूम होता है, तुमलोग मुझसे कुछ कहना चाहते हो। जो भी कहना हो, कहो; मैं तुम्हारी सारी इच्छाओंको शीघ्र ही पूर्ण करूँगा। तुम मनमें कुछ अन्यथा विचार न करो
yudhiṣṭhira uvāca vivakṣū hi yuvāṃ manye vīrau yadukurūdvahau | brūtaṃ kartāsmi sarvaṃ vāṃ na cirān mā vicāryatām ||
યુધિષ્ઠિરે કહ્યું—યદુકુલ અને કુરુકુલના ભૂષણ એવા વીરો! મને લાગે છે કે તમે બંને મને કંઈ કહેવા ઇચ્છો છો. જે કહેવું હોય તે કહો; હું તમારી સર્વ ઇચ્છાઓ વિલંબ વિના પૂર્ણ કરીશ. મનમાં કોઈ શંકા ન રાખશો.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
A righteous king should be accessible and reassuring: he invites frank speech, removes fear of refusal, and commits to timely action. The ethical emphasis is on responsiveness, trust, and the duty to support worthy requests without needless delay.
Yudhiṣṭhira addresses two eminent warriors associated with the Yadu and Kuru lines, sensing they wish to ask or propose something. He urges them to speak openly and promises to fulfill their wishes promptly, discouraging hesitation or doubt.