Shloka 5
Adhyāya 48: Brahmopadeśa on Prāṇāyāma, Sāttvika Vṛtti, and the Sattva–Kṣetrajña Question
एवं पूर्व प्रसन्नात्मा लभते यद् यदिच्छति । अव्यक्तात् सनत्त्वमुद्रिक्तममृतत्वाय कल्पते
evaṁ pūrva-prasannātmā labhate yad yad icchati | avyaktāt sanattvam udriktam amṛtatvāya kalpate ||
આ રીતે પહેલાં અંતઃકરણ પ્રસન્ન અને નિર્મળ બને ત્યારે મનુષ્ય જે ખરેખર ઇચ્છે છે તે પ્રાપ્ત કરે છે। અવ્યક્તમાંથી એક ઉન્નત અને સ્થિર સત્ત્વ-સ્થિતિ પ્રગટ થાય છે, જે અમૃતત્વ—મોક્ષ—માટે યોગ્ય બનાવે છે।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that inner serenity (prasanna-ātmā) is the prerequisite for true attainment: when the mind is purified and composed, one gains what is worth seeking, and this inward refinement leads from the Unmanifest (avyakta) toward a higher, enduring state suited to immortality (amṛtatva).
Vāyudeva is speaking, presenting a doctrinal point: he links mental clarity and prior inner pacification with successful attainment, and then frames the highest attainment as a movement from the Unmanifest principle toward an exalted, deathless condition.