Shloka 16
अन्तर्वन-विद्यारण्योपमा
The Allegory of the Inner Forest of Knowledge
येडथिगच्छन्ति तं सन्तस्तेषां नास्ति भयं पुनः । ऊर्ध्व॑ चाधश्व तिर्यक् च तस्य नान्तोडथिगम्यते
ye 'dhigacchanti taṃ santaḥ teṣāṃ nāsti bhayaṃ punaḥ | ūrdhvaṃ cādhaś ca tiryak ca tasya nānto 'dhigamyate ||
બ્રાહ્મણે કહ્યું—જે સજ્જન અને બુદ્ધિમાન તે પરમ તત્ત્વને પ્રાપ્ત કરીને તેની શરણ લે છે, તેમને ફરી ભય રહેતો નથી. તે ઉપર-નીચે અને સર્વ દિશામાં વ્યાપ્ત છે; તેનો અંત ક્યાંયે પણ પ્રાપ્ત થતો નથી.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Fear ends for the virtuous when they attain the supreme, all-pervading reality; because it is limitless and everywhere, it cannot be bounded or exhausted by thought, and taking refuge in it removes the basis of fear.
A Brahmin speaker instructs the listener by describing the state of those who have realized the highest principle: they become fearless, and that principle is portrayed as omnipresent—above, below, and in every direction—without any reachable end.