Shloka 14
Cāturhotra as Inner Sacrifice (Yoga-Yajña) and Nārāyaṇa Recitation
गुणवत्पावको महां दीव्यते5न्त:शरीरग: । जो मनसे अवगत होता है
brāhmaṇa uvāca | guṇavat pāvako mahān dīvyate 'ntaḥśarīragaḥ | yogayajñaḥ pravṛtto me jñānavallīprado 'dbhutaḥ | prāṇastotraḥ apānaśastraḥ sarvatyāgasudakṣiṇaḥ |
મારા શરીરના અંતઃસ્થળમાં ગુણવાળો મહાન પાવક પ્રકાશિત થઈ રહ્યો છે. મેં યોગરૂપ યજ્ઞનો આરંભ કર્યો છે, જે જ્ઞાનવલ્લીને ઉદ્ભવ કરાવે છે. તેમાં પ્રાણ સ્તોત્ર છે, અપાન શસ્ત્ર છે અને સર્વત્યાગ જ શ્રેષ્ઠ દક્ષિણા છે.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
True sacrifice can be internalized: by restraining the senses and mind, one offers sense-objects back into disciplined awareness, making the self the altar. The ‘fire’ is the Supreme Self shining within, and the highest sacrificial gift is total renunciation.
A Brahmin speaker describes his spiritual practice as a ‘yoga-sacrifice.’ He reinterprets Vedic ritual elements symbolically—prāṇa as the chant, apāna as the implement, and renunciation as the dakṣiṇā—asserting that through this inner rite the Supreme Self becomes manifest within him.