Shloka 5
Abhaya-Itihāsa: Karma, Indriyas, and the Non-sensory Brahman
Brāhmaṇī–Brāhmaṇa Saṃvāda
एवमुक्त: स शान्तात्मा तामुवाच हसन्निव | सुभगे नाभ्यसूयामि वाक्यस्यास्य तवानघे,पत्नीके ऐसा कहनेपर वे शान्तचित्तवाले ब्राह्मण देवता हँसते हुए-से बोले --'सौभाग्यशालिनि! तुम पापसे सदा दूर रहती हो; अतः तुम्हारे इस कथनके लिये मैं बुरा नहीं मानता
evam uktaḥ sa śāntātmā tām uvāca hasann iva | subhage nābhyasūyāmi vākyasyāsya tavānaghe ||
એમ કહેવાતાં શાંતાત્મા બ્રાહ્મણે જાણે હસતાં હસતાં કહ્યું—“સુભાગે, અનઘે! તું સદા પાપથી દૂર છે; તેથી તારા આ વચનો માટે હું રોષ માનતો નથી.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣamā (forbearance) and śānti (inner calm): a virtuous person, recognizing another’s blameless intent, does not react with resentment but responds gently.
After being spoken to by his wife, the tranquil-minded figure replies with a mild smile, reassuring her that he does not take her words amiss because she is sinless and well-intentioned.