Shloka 27
Dehānta (Cyavana) and Upapatti: Kāśyapa’s Questions and the Siddha’s Account of Death, Pain, and Karmic Re-embodiment
तेषु मर्मसु भिन्नेषु ततः स समुदीरयन् । आविश्य हृदयं जन्तो: सत्त्वं चाशु रुणद्धि वै
teṣu marmasu bhinneṣu tataḥ sa samudīrayan | āviśya hṛdayaṃ jantoḥ sattvaṃ cāśu ruṇaddhi vai ||
તે મર્મસ્થાનો ભિન્ન થતાં વायु ઉદ્વેગથી ઉપર ઊઠે છે અને પ્રાણીના હૃદયમાં પ્રવેશ કરીને તરત જ તેના સત્ત્વને—અર્થાત્ બુદ્ધિનું ધૈર્ય અને વિવેક—અવરોધી દે છે.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Damage to vital bodily points (marmas) can rapidly disturb the life-breath and cloud the mind’s steadiness (sattva), implying an ethical caution: violence does not merely wound the body—it can extinguish a being’s capacity for clear judgment and self-mastery.
A Siddha explains a physiological-moral mechanism: when marmas are broken, vāyu becomes agitated, rises, enters the heart, and quickly blocks the victim’s inner clarity, describing how severe injury leads to swift mental incapacitation.